ΙΣΤΟΡΙΚΕΣ ΑΝΑΦΟΡΕΣ ΣΤΟΝ ΔΥΤΙΚΟ ΕΣΩΤΕΡΙΣΜΟ


Από τότε που ο πρώτος άνθρωπος ενσαρκώθηκε/κατοίκησε επάνω στην Γη, ψάχνει να ανακαλύψει τον εαυτό του.

Τα ερωτήματα : ποιός είμαι, από πού έρχομαι, γιατί είμαι εδώ, ποιός είναι ο σκοπός τής ζωής, ηχούν βασανιστικά στα αυτιά του ( βλέπε και το Video : η Γνώση είναι ο σκοπός τής ενσάρκωσης ► ).

Το σύνολο τής αναζήτησης αυτής αποτέλεσε αυτό που σήμερα αποκαλούμε ΕΣΩΤΕΡΙΣΜΟ, αφού οι απαντήσεις σε αυτά τα ερωτήματα, προέρχονται αλλά και κατευθύνονται από και προς τον "εσωτερικό κόσμο" τού ανθρώπου.

Τα Αρχαία Μυστήρια , οι Θρησκείες, η ανάπτυξη τών τεχνών, είχαν πάντα ως υπόβαθρο αυτήν την αναζήτηση.

Ας προσπαθήσουμε να ρίξουμε μια ματιά βήμα προς βήμα στα γεγονότα που σηματοδότησαν αυτή την αναζήτηση στο δυτικό ημισφαίριο και ιδίως στην λεκάνη τής Μεσογείου :

Ας τα δούμε όμως τα περί τον Εσωτερισμό πιό συγκεκριμένα :


Α. ΤΙ ΕΙΝΑΙ Ο ΔΥΤΙΚΟΣ ΕΣΩΤΕΡΙΣΜΟΣ

Ο ορισμός τού όρου Δυτικός Εσωτερισμός έχει οριστεί από τον καθηγητή τής Σορβόννης Antoine Faivre , ορισμός που επικρατεί σε ακαδημαϊκούς κύκλους τής Ευρώπης. Περιγράφει όλα τα ρεύματα σκέψης τα οποία εμφανίζουν χαρακτηριστικά γνωρίσματα. Παρ’ ότι είναι ευρύτατη έννοια, είναι ακαδημαϊκά αποδεκτό ότι όλα τα εσωτερικά ρεύματα εμφανίζουν τουλάχιστον τα 4 πρώτα γνωρίσματα, και αρκετά, αν όχι όλα από αυτά, συχνά εμφανίζουν και τα άλλα. Σημειώνουμε ότι με την λέξη «Δυτικός» αναφερόμαστε γεωγραφικά στο « Ελληνο-Ρωμαϊκό σύνολο παρα-δόσεων » από περίπου την εποχή τού Μεγάλου Αλεξάνδρου και μετέπειτα ( δηλαδή την γεωγραφική σφαίρα επιρ-ροής που περιλαμβάνει τα εδάφη που κατέκτησε τόσο ο Μέγας Αλέξανδρος προς την Ανατολή, όσον και η Ρωμαϊκή

Αυτοκρατορία προς τον Νότο και την Δύση ), συν τις συγγενείς παραδόσεις που κατάγονται από Τευτονικές και Σκανδιναβικές πηγές.

Ας σημειωθεί ότι αυτές οι οριοθετήσεις δεν είναι αλάνθαστες και δεν είναι απόλυτες. Αλλά είναι πολύ χρήσιμα εργαλεία για να ξέρουμε τι συζητάμε, και αναλογιζόμενοι την υπάρχουσα βιβλιογραφία υπάρχει πάντοτε η δυνατό-τητα μελλοντικής αναθεώρησης...


Τα 4 +2 γνωρίσματα τού Δυτικού Εσωτερισμού είναι :

1. Αντιστοιχίες : Συμβολικές και αληθινές, μικρόκοσμος-μακρόκοσμος και συμπαντική αλληλεπίδραση.

2. Ζωντανή Φύση : Πολυεπίπεδη, ζωντανή, γεμάτη εν δυνάμει αποκαλύψεις, διέπεται από μια κρυφή Θεία «φλόγα»

3. Φαντασία και Μεσολάβηση : Μέσω τής ενεργής φαντασίας, η Γνώση τών ενδιάμεσων μεταξύ τής Φύσεως και του πνευματικού πεδίου.

4. Μεταστοιχείωση : Η απόλυτη εσωτερική ένωση μεταξύ Γνώσης και εσωτερικής εμπειρίας, τών λειτουργιών τού νου και της ενεργής φαντασίας ( ή Δημιουργικής Σκέψεως ).

5. Συνταύτιση Παραδόσεων : Η πεποίθηση τής ύπαρξης τής Αιώνιας Φιλοσοφίας– της αδιάσπαστης αλύσσου γνώσης και παράδοσης παρά τις ιστορικές ανακρίβειες.

6. Μετάδοση : Η έμφαση στην μεταλαμπάδευση τής γνώσης από Δάσκαλο σε Μαθητή.

βλέπε Antoine Faivre : Accés de l’ésotérisme occidental ►


Με λίγα λόγια λοιπόν, μια παράδοση ή ένα «ρεύμα σκέψης» ( όπως μπορεί να είναι ο Πνευματισμός ►, το κίνημα Gurdjieff ►, η Αλχημεία ►, η Θεοσοφία ►, και άλλα πολλά ) εφόσον εμφανίζει τουλάχιστον τα πρώτα 4 γνωρίσματα αυτόματα εμπίπτει στο γενικότερο σύνολο τού « Δυτικού Εσωτερισμού »


Ποιά είναι όμως η διαφορά μεταξύ τών όρων :

« Εσωτερισμός », « Μυστικισμός », « Αποκρυφισμός » και « Μεταφυσική » ;

Ο Eσωτερισμός περιλαμβάνει τις παραδόσεις αυτές που εμπεριέχουν :

(1) τις έννοιες των αντιστοιχιών, και

(2) των ενδιάμεσων.

Δηλαδή, στις κατ’ εξοχήν εσωτερικές παραδόσεις, ( που εμπίπτουν στις παραδόσεις συμπαθητικής μαγείας ) παρα-τηρούμε την πεποίθηση ότι με την χρήση τών αντιστοιχιών μεταξύ, λόγου χάρη, χαλκού και Αφροδίτης, μπορεί κανείς με την χρήση χάλκινου αντικειμένου με χαραγμένο το πλανητικό σύμβολο τής Αφροδίτης, είτε σε μια τελετή, είτε σαν προσωπικό αντικείμενο, να εστιάσει και να «μαγνητίσει» την επιρροή τής Αφροδίτης στην ζωή του. Σε μια διαφορετική παράδοση, με την επίκληση ή προσευχή στον άγγελο που σχετίζεται με μια συγκεκριμένη ιδιότητα ( λ.χ. ο άγγελος Ραφαήλ σχετίζεται με την ίαση και την υγεία ), ο άγγελος αυτός θεωρείται «ενδιάμεσος» μεταξύ τών ανθρώπων και της θείας δύναμης που εκείνη τη στιγμή καλούμε για να θεραπεύσει. Εξίσου, σε μια θρησκεία όπως η Ορθόδοξη, η χρήση εικονισμάτων για να εστιάσουμε σε μια έκφανση του Θείου μπορεί επίσης να θεωρηθεί «χρήση ενδιάμεσου».

Ο Μυστικισμός, αντιθέτως, θεωρείται ένας πιο άμεσος τρόπος επικοινωνίας μεταξύ ατόμου και Θείου, χωρίς την χρήση ενδιαμέσων. Ακολουθώντας μια συχνά πολύχρονη διαδικασία καθαρμών, εξαγνισμού, και προσευχής ή και διαλογισμού, ο μυστικιστής αναζητά μια κατάσταση ανεπτυγμένης συνειδητότητας που θα του επιτρέψει να πλη-σιάσει τον Θεό του, και μέσω αυτής να του φανερωθεί η ίδια Γνώση που στον εσωτεριστή φανερώνεται μέσα από την ενασχόληση με τους ενδιάμεσους και την χρήση αντιστοιχιών. Το αποτέλεσμα συχνά είναι το ίδιο καθώς και οι δύο μέθοδοι απαιτούν αυτοπειθαρχία, μελέτη στην πρώτη και συγκέντρωση στην δεύτερη, και πολλές παραδόσεις επιδεικνύουν τόσον εσωτερικά όσον και μυστικιστικά χαρακτηριστικά.

Ο Αποκρυφισμός ( occultism ) είναι ένας γενικός και λίγο εσφαλμένος όρος που αφορά στην ενασχόληση με την λεγόμενη «απόκρυφη» ή «απαγορευμένη» γνώση. Ουσιαστικά όμως, σαν όρος έχει προσαρτηθεί ετεροχρονισμένα σε πολλές παραδόσεις ( όπως είναι η συγκριτική συγχώνευση Καμπαλά, Αστρολογίας και Αλχημείας που κάνει ο Αγρίπα μέχρι την Γριμοριακή Μαγεία κ.ο.κ ) ενώ ουσιαστικά περιλαμβάνει όλες τις μορφές Εσωτερισμού που, πάλι με χρήση ενδιαμέσων όπως είναι τα σύμβολα, οι τελετές και οι επικλήσεις, διεισδύει σε τεχνικές που έχουν χαρακτηριστεί «μαγικές» και που στο παρελθόν θεωρήθηκαν αιρετικές.

Η Μεταφυσική, όπως αποκαλύπτει και η ετυμολογία τής λέξεως είναι το σύνολο αυτών τών φαινομένων που ουσιαστικά χαρακτηρίζονται «μετά» ή πέραν τών φυσικών νόμων που αναγνωρίζει η επιστήμη. Χρησιμοποιείται (όχι πάντα ορθά) σαν πολύ γενικευμένος όρος που περιλαμβάνει όλες τις έννοιες που είναι είτε δυσεξήγητες, είτε που συγγενεύουν/συνδέονται με την παραψυχολογία ή και με κάποιες εσωτερικές έννοιες όπως τις γνωρίζουμε. Περιλαμβάνει έννοιες όπως η τηλεπάθεια, η τηλεκίνηση, αλλά και κοσμολογικές έννοιες ( κοσμογένεση κλπ ). Παρ’ ότι χρησιμοποιείται ως « όρος-ομπρέλα » ουσιαστικά τα θέματα που καλύπτει συνδέονται άμεσα με εσωτερικές παραδόσεις σε μια ή άλλη μορφή τους. Είναι βασικό να το κατανοήσουμε αυτό το σημείο, γιατί φαινόμενα που συχνά παρουσιάζονται ως «δυσεξήγητα», «ανεξήγητα», ή «παράξενα», όλα έχουν τις ρίζες τους στα γενικότερα ρεύματα τού Εσωτερισμού, και ενώ ίσως να μην υπάρχει ορθολογική εξήγηση για το καθένα, είναι βέβαιο ότι αν κανείς κατέχει την ιστορία και την φαινομενολογία ( από τι αποτελείται ) τού Δυτικού Εσωτερισμού, γρήγορα θα ανακαλύψει και τι ακριβώς είναι οι «δυσεξήγητες» αυτές έννοιες.

Εσωτερικές σχολές είναι αυτές που μεταδίδουν μια συγκεκριμένη διδασκαλία, όπως είναι ο Ροδοσταυρισμός, ο Τεκτονισμός, και πλήθος άλλων. Η ακαδημαϊκή προσέγγιση προσφέρει αμερόληπτη ιστορική, φαινομενολογική και τεκμηριωμένη γνώση γύρω από αυτές και όλων των υπολοίπων εσωτερικών διδασκαλιών, τοποθετώντας τες μέσα στο ιστορικό και κοινωνικοπολιτικό πλαίσιο που τις γέννησαν.

Όπως εξηγήσαμε παραπάνω, σκοπό έχει να «βάλει τα πράγματα στην θέση τους» και να διαλευκάνει ένα τοπίο που σφύζει από παραπληροφόρηση.

Η πραγματικότητα είναι ακόμη πιο «μαγική» από την φαντασία που περιβάλλει τις έννοιες αυτές. Η ενασχόληση με την ακαδημαϊκή μελέτη τού Εσωτερισμού μόνο γνώση μπορεί να προσφέρει. Σαφώς δεν αποκλείει την προσωπική ενασχόληση στις περιπτώσεις που το επιθυμεί κανείς, ενώ υπάρχουν και ακαδημαϊκοί που ασχολούνται ενεργά με κάποια εσωτερική παράδοση, αλλά βέβαια και άλλοι που επέλεξαν να μην ασχοληθούν παρά μόνον να καταγρά-ψουν. Και στις δύο περιπτώσεις η τεκμηριωμένη μελέτη τού Δυτικού Εσωτερισμού προσφέρει καλύτερη κατάρτιση σχετικά με το μονοπάτι που μπορεί να επιλέγει ο καθένας.


Τι μπορεί να προσφέρει η ακαδημαϊκή προσέγγιση στην προσωπική ενασχόληση με τον Εσωτερισμό ;

Εάν κάποιος έχει διαλέξει, ή θέλει να διαλέξει, μια εσωτερική οδό για την πνευματική του ανάπτυξη, η ακαδημαϊκή προσέγγιση μπορεί να τον βοηθήσει να καταλάβει που εντάσσεται η παράδοση που έχει επιλέξει σε σχέση με τον ρούν τής ιστορίας και τον πολιτισμό στον οποίο ανήκει, τις ρίζες της παράδοσης και τους στόχους της.

Πολύ συχνά σε εσωτερικές σχολές και τάγματα, υπάρχει η τάση τα μέλη να διαβάζουν και να συζητούν μοναχά γύρω από τις διδασκαλίες ή τα συγγράμματα μελών ή ιδρυτών αυτής τής παράδοσης. Αν όμως, λ.χ., κάποιος είναι Τέκτονας, και θέλει να καταλάβει για πιο λόγο έχει επιλεγεί ο συμβολισμός τού Τεκτονισμού, τότε θα τον βοηθούσε να μάθει πως λειτουργεί ο συμβολισμός σε συνειδησιακά επίπεδα, ή γιατί χρησιμοποιούνται ορισμένα σύμβολα και που αλλού έχουν χρησιμοποιηθεί, παρά να αρκεστεί σε καθαρά Τεκτονικές ( και όχι πάντα αμερόληπτες ) επ-εξηγήσεις. Αν κάποιος ενδιαφέρεται να μάθει για την Wicca ►, ή για το Ερμητικό Τάγμα τής Χρυσής Αυγής ►, θα επωφεληθεί αν μάθει τόσον για την καταγωγή τής παράδοσης του τάγματος όσον και για την αρχαία καταγωγή τών τελετών του, αλλά και τις συγκριτικές αλλαγές που υπέστησαν τα στοιχεία αυτών τών τελετών με το πέρασμα τού χρόνου. Ίσως να γνωρίζει για το Ερμητικό Τάγμα τής Χρυσής Αυγής λόγου χάριν, ότι στο συγκεκριμένο μυητικό σύστημα χρησιμοποιούνται Καμπαλιστικές αναφορές. Αν όμως δεν γνωρίζει τι ακριβώς είναι η Καμπαλά ► ( και δεν εννοούμε να γνωρίζει απλά ότι κάτι έχει να κάνει με τον Εβραϊκό μυστικισμό -είναι κάτι πολύ πιο περίπλοκο και με πολλαπλές επιρροές και προεκτάσεις ) - τότε ουσιαστικά θα ακολουθεί τυφλά μια σειρά διδασκαλιών χωρίς να γνωρίζει το γιατί. Εφόσον έχει διαλέξει κάτι που είναι κατ’ εξοχήν εσωτερικό μονοπάτι, αυτομάτως ακυρώνει κάθε νόημα τής συμμετοχής του αφού δεν εργάζεται με πλήρη εσωτερική συναίσθηση τού τι κάνει. Για να αναλάβει κανείς υπεύθυνα την πνευματική του πορεία, πόσον μάλλον να αναλάβει την τεράστια ευθύνη του να κατευθύνει άλλους, τότε οφείλει στον εαυτό του να γνωρίζει τις προεκτάσεις και το περιεχόμενο της πορείας που πρόκειται να διανύσει, κάτι που μόνο η ακαδημαϊκή προσέγγιση προσφέρει αμερόληπτα.

Για όσους δεν ενδιαφέρονται τόσο να ακολουθήσουν μια τέτοια οδό και απλά ενδιαφέρονται να μάθουν γενικότε-ρα, τα ρεύματα τού Δυτικού Εσωτερισμού περιλαμβάνουν έναν τεράστιο όγκο γνώσης που αφορά άμεσα στην ανά-πτυξη τού πολιτισμού μας τα τελευταία 2000 χρόνια – γνώση που όμως μέχρι τώρα είχε παραμεληθεί, αποσιω-πηθεί, και παρεξηγηθεί, λόγω θρησκευτικών και πολιτικών συνθηκών τού παρελθόντος. Τα τελευταία 20-25 χρόνια πανεπιστημιακοί στην Ευρώπη και την Αμερική έχουν εργαστεί ώστε να συγκεντρωθούν μελέτες και έρευνες που μπορούν να αναπτύξουν την γνώση μας γύρω από τα ρεύματα αυτά. Όπως, για να κατανοήσουμε την σύγχρονη Ελληνική πραγματικότητα, είναι σημαντικό να γνωρίζουμε ότι η χώρα μας υπέστη 400 χρόνια Τουρκοκρατίας, είναι εξίσου σημαντικό να κατανοούμε την επιρροή αυτών τών παραδόσεων στην ευρύτερη Δυτική ιστορία για να κατα-νοήσουμε την σύγχρονη κοινωνικοπολιτική και πολιτισμική κατάσταση.

Η ιστορία που έχουμε διδαχθεί παραλείπει την τεράστια επιρροή που άσκησε ο Δυτικός Εσωτερισμός στις ιστορι-κές εξελίξεις – δεν θα είχε υπάρξει Αναγέννηση χωρίς τις παραδόσεις αυτές. Αν λοιπόν, για να μάθουμε «που πάμε» πρέπει να ξέρουμε πρώτα από πού ήρθαμε, τότε οφείλουμε να επανεξετάσουμε τον πολιτισμό μας λαμβάνοντας υπόψη όλες τις σφαίρες επιρροής και όχι μόνο αυτές που επικράτησαν λόγω διάφορων συμφερόντων.


Τι μελετά κανείς αν αποφασίσει να σπουδάσει « Δυτικό Εσωτερισμό » ;

Ουσιαστικά η μελέτη του Δυτικού Εσωτερισμού μπορεί να χωριστεί χονδρικά σε τρία βασικά μέρη :

(1) Την ιστορία τής εξέλιξης τών παραδόσεων από τον Πυθαγόρα, τον Πλάτωνα, τους Νέο-πλατωνικούς, μέσα από την Αναγέννηση μέχρι τις μέρες μας και τα γνωστά μας εσωτερικά τάγματα. Αυτό περιλαμβάνει λεπτομερείς ανα-φορές σε παραδόσεις όπως είναι η Θεουργία ►, η Αλχημεία , η Καμπαλά , ο Γνωστικισμός , η Θεοσοφία, η Μαγεία ►, και όλα τα παρακλάδια και τις προεκτάσεις τους όπως είναι τα μυητικά τάγματα και σχολές. Αυτά περιλαμβάνουν τον Ροδοσταυρισμό ► και τους προκατόχους του, τον Τεκτονισμό ► και τους προκατόχους του, τον Μαρτινισμό ►, το Ερμητικό Τάγμα τής Χρυσής Αυγής ►, την Θεοσοφική Εταιρεία ►, το Τάγμα τού Ναού τής Ανατολής ► ( Ο.Τ.Ο ), κοκ.

(2) Την φαινομενολογία τών εσωτερικών ρευμάτων. Ποιά δίνουν βάση στην Αλχημεία λ.χ., και γιατί, πως αυτό μπορεί να λειτουργήσει στην ζωή κάποιου, που έχει εμφανιστεί και χρησιμοποιηθεί και με τι σκοπούς, συν όλη την βιβλιογραφική ύλη γύρω από κάποιο τάδε ή δείνα ρεύμα.

(3) Την βιωματική πλευρά τού Δυτικού Εσωτερισμού, λόγου χάρη η μύηση, τα οράματα, οι «μεταφυσικές» ικανό-τητες. Πολλά έντυπα και πολλές ομάδες ισχυρίζονται πως μπορούν να επεξηγήσουν τέτοιου είδους φαινόμενα, αλλά συχνά υποπίπτουν σε αναξιόπιστες πηγές και παρερμηνευμένες επεξηγήσεις που μόνο την ημιμάθεια και την παραπληροφόρηση ενισχύουν.

Υπάρχουν στοιχεία τόσο από την Δυτική Εσωτερική Παράδοση όσον και από την σύγχρονη επιστήμη που μπορούν να επεξηγήσουν και να προσφέρουν τρόπους ανάπτυξης και εξερεύνησης τέτοιου είδους φαινομένων χωρίς να αποτελούν ούτε απομυθοποίηση, ούτε όμως να υπόσχονται θαυματουργές λύσεις χωρίς πολλή προσωπική εργασία.


Ποιά είναι η χρησιμότητά του ;

Όπως με οποιοδήποτε είδος γνώσης, η μελέτη τού Δυτικού Εσωτερισμού μας δίνει πολύτιμη γνώση για τον ίδιο μας τον πολιτισμό. Εάν και εφόσον επιλέγουμε να ακολουθούμε σε προσωπικό επίπεδο κάποια τάδε ή δείνα εσωτερική παράδοση βεβαίως, μας δίνει μια ολοκληρωμένη γνώση γύρω από αυτό που ακολουθούμε.

Σε εκπαιδευτικό/ακαδημαϊκό καθαρά επίπεδο έχει την ίδια αξία με οποιαδήποτε από τις ανθρωπιστικές επιστήμες και συμπληρώνει ιδιαίτερα πολύτιμα σπουδές όπως είναι οι Πολιτικές Επιστήμες, η Κοινωνιολογία, η Ιστορία, η Ψυχολογία, η Φιλοσοφία, και η Φιλολογία καθώς παραθέτει παραμελημένο μέρος τού πολιτισμικού υπόβαθρου που αφορά άμεσα όλες αυτές τις θεματολογίες. Σε προσωπικό και ανθρώπινο επίπεδο συμβάλλει στην συνειδητο-ποίηση ότι ο σημερινός άνθρωπος και η σημερινή κοινωνία αποτελούν το αποτέλεσμα όλων αυτών τών ζυμώσεων, και ότι για όποιον πραγματικά επιθυμεί να ασχοληθεί με την εσωτερική αναζήτηση, υπάρχει ένας κορμός γνώσης που, με την σωστή προσέγγιση, μπορεί να του προσφέρει πολλές απαντήσεις στα «δύσκολα» ερωτήματα αυτής της ζωής.


Τι σχέση έχει με την θρησκεία ;

Η πρακτική ενασχόληση με τον Εσωτερισμό είναι εναλλακτική πνευματική οδός που διαφέρει από τις θρησκείες από την άποψη ότι παροτρύνει τον άνθρωπο να αναζητήσει μόνος του και μέσα του απαντήσεις ακολουθώντας κά-

ποια διδασκαλία και την ίδια του την ψυχή, αντί να δέχεται θέματα πίστης και δόγματος χωρίς να τα ερευνήσει.

Όμως οι περισσότερες θρησκείες εμπεριέχουν κάποια εσωτερική ή μυστικιστική παράδοση όπως είναι στον Χριστιανισμό και ειδικότερα στην Ορθοδοξία ο Ησυχασμός, στον Ιουδαΐσμό οι δύο μορφές τής Καμπαλά, στο Ισλάμ ο Σουφισμός, κ.ο.κ.

Η ακαδημαϊκή μελέτη τού Δυτικού Εσωτερισμού κάνει ό,τι κάνει η θρησκειολογία για τις θρησκείες, μελετά, κατα-νοεί, συγκρίνει, ενώ συμπληρώνει την θρησκειολογία. Η ακαδημαϊκή μελέτη τού Δυτικού Εσωτερισμού ΔΕΝ προ-τείνει, ούτε προσηλυτίζει κανέναν να ακολουθήσει κανένα μονοπάτι, παρά μόνον παρουσιάζει και επεξηγεί.

Σε εκπαιδευτικό επίπεδο γενικότερα, ο εσωτερισμός έχει την μοναδική ιδιότητα να συνδυάζει πτυχές φιλοσοφίας και επιστήμης καθώς είναι ρεύμα παραδόσεων που ουδέποτε δέχτηκε τον διαχωρισμό αυτόν που προήλθε από τον τρόπο σκέψης τού Διαφωτισμού.

Δεδομένου ότι στις μέρες μας η επιστημονική έρευνα τείνει ξανά να πλησιάζει οντολογικές φιλοσοφικές έννοιες ενώ η φιλοσοφία καταπιάνεται με εσχατολογικά θέματα που μόνον από την επιστήμη μπορούν να απαντηθούν, προσφέρει έναν τρόπο κατανόησης και των δύο δίχως τον τεχνητό και προβληματικό αυτόν διαχωρισμό.


Τι σχέση έχει με την φιλοσοφία ;

Απόλυτη. Οι ιστορικές ρίζες τού Δυτικού Εσωτερισμού πηγάζουν απ’ ευθείας από τον Πυθαγόρα, τους προ-Σωκρα-τικούς φιλοσόφους και τον Πλάτωνα, περνούν από τους Νέο-πλατωνιστές ( λ.χ. Πλωτίνος, Ιάμβλιχος ) και καθ’ όλη την διάρκεια τών τελευταίων αιώνων, ιδιαίτερα μετά την Αναγέννηση, σχετίζονται και με την νεώτερη φιλοσοφία.

Ας μην ξεχνούμε ότι στην αρχαιότητα, δεν υπήρχε ιδιαίτερος διαχωρισμός μεταξύ φιλοσοφίας και θρησκείας, ούτε μεταξύ επιστημών και φιλοσοφίας.


ΒΑ. ΙΣΤΟΡΙΚΕΣ ΑΝΑΦΟΡΕΣ ( προ Χριστού )


3000 Στην Μεσόγειο ακμάζουν οι ιεροτελεστίες τών Μυστηρίων με επίκεντρο την Αίγυπτο και την Μινωϊκή Κρήτη. Ο Μωυσής, μυημένος στα Αιγυπτιακά Μυστήρια, ιδρύει με την σειρά του τα αντίστοιχα Ιουδαϊκά Μυστήρια.

950 Ανέγερση τού Ναού τού Σολομώντος στην Ιερουσαλήμ με την βοήθεια τού βασιλιά τής Τύρου Χιράμ.

Εξιουδαϊσμός τών Αιγυπτιακών Μυστηρίων.

586 H Ιερουσαλήμ κυριεύεται από τον Ναβουχοδονόσωρα και καταστρέφεται ο Ναός τού Σολομώντος. Τα Ιουδαϊκά Μυστήρια διακόπτονται για 50 χρόνια. Με την απελευθέρωση τών Εβραίων ανοικοδομείται ο Ναός και επιχειρείται για πρώτη φορά να καταγραφούν τα τυπικά τών Ιουδαϊκών Μυστηρίων από μνήμης. Οι τελετουργίες ξαναρχίζουν. Από την Ρώμη, το μυστηριακό σύστημα τών Κολλεγίων διαδίδεται σε όλη την Ευρώπη από τις Ρωμαϊκές λεγεώνες.


ΒΒ. ΙΣΤΟΡΙΚΕΣ ΑΝΑΦΟΡΕΣ ( μετά Χριστόν )


395 Με διάταγμα, ο Αυτοκράτωρ Θεοδόσιος καταργεί τις εκδηλώσεις τής αρχαίας θρησκείας. Η Αιγυπτιακή μορφή τών Μυστηρίων υποχωρεί, ενώ ενισχύεται η ιουδαϊκή που συμφωνούσε περισσότερο με την χριστιανική πίστη.

423 Διάταγμα τού Αυτοκράτορα Θεοδοσίου τού Μικρού για κατάργηση τών αρχαίων μυστηρίων και αυστηρές ποινές για όσους συνέχιζαν την τέλεσή τους. Καταστροφή τών αρχαίων ναών, βιβλιοθηκών και αγαλμάτων. Διωγμός τών μυστικών εταιριών από την Εκκλησία και των συντεχνιών τών επαγγελματιών Τεκτόνων. Το μοναχικό τάγμα τών Κάλδων εμφανίζεται για ένα διάστημα σε Ιρλανδία και Σκωτία.

Παράλληλα, στα Βρετανικά νησιά κάνει γνωστή την παρουσία της μια μυστηριακή παράδοση προερχόμενη από την συγχώνευση στοιχείων από τα Χριστιανικά Μυστήρια, τα Μυστήρια τών Εσσαίων , τα Μιθραϊκά, τα Ρωμαϊκά Κολλέγια και τα εγχώρια Μυστήρια τών Δρυίδων - ( βλέπε και τα περιεχόμενα Θρησκειολογίας - Δρυισμός ) ►.

600 Τα Ρωμαϊκά Κολλέγια επιβιώνουν στην μορφή τών Compagnonnage .

1099 Ιδρύθηκε το Τάγμα τού « Ναού τής Σιών » από τον Γοδεφρείδο ντε Μπουγιόν και η έδρα του ήταν αρχικά το αβαείο τής Δέσποινας Μας τού Όρους τής Σιών στην Ιερουσαλήμ.

1118 Ιδρύεται το Τάγμα τών Ιπποτών τού Ναού ►. Το 1118 στην Ιερουσαλήμ, αμέσως μετά την 1η σταυροφορία ο Γάλλος ιππότης Hugues de Payens και 8 σύντροφοί του έδωσαν όρκους πενίας και πίστης στον Χριστό, συστήνον-τας το πρώτο ιπποτικό-μοναστικό τάγμα με την επωνυμία « φτωχοί ιππότες τού Χριστού και τού Ναού ».

Ο τότε Βασιλιάς της Ιερουσαλήμ Βαλδουίνος ο 2ος τους υποστήριξε υλικά και οικονομικά και τους παραχώρησε ένα κατάλυμα για να στεγαστούν, με αντίτιμο την προστασία τών προσκυνητών τών Αγίων Τόπων. Το κατάλυμα που τους παραχωρήθηκε βρισκόταν σε χώρο όπου πιστευόταν πώς ήταν κάποτε κτισμένος ο Ναός τού Σολoμώντα. Από εκεί πήραν και το όνομα με το οποίο έμειναν στην ιστορία.

1136 Στην Σκωτία, κατά την διάρκεια τής οικοδόμησης τής Melrose Abbey Church, περιοδεύοντες Τέκτονες αφήνουν τα σημεία τους λαξευμένα σε πέτρες.

1140 Kilwinning. Ιδρύεται το παλιό Αβαείο τής πόλης, αφιερωμένο στον Άγιο Ουίνινγκ, από περιοδεύοντες Τέκτονες το 1140, οι οποίοι θεωρούνται και ιδρυτές τής πρώτης Στοάς τής Σκωτίας.

1147 Η Αρχαία Στοά τού Stirling στην Σκωτία, ισχυρίζεται ότι εκπροσώπησε το σώμα τών Τεκτόνων στις εργασίες ανέγερσης τού Cambies Kenneth Abbey, που ιδρύθηκε από το βασιλιά Δαυίδ Α' τής Σκωτίας, όπως φαίνεται σε έγγραφο τών αρχείων τής πόλης Aberden με χρονολογία 1483.

( Τα πρακτικά τής Στοάς Ancient Stirling, ξεκινούν από το 1670 ).

1173 Αποδίδεται ο τίτλος Magister στον William of Sens στην συνεδρίαση τών Τεκτόνων τού Canterbury στην Αγγλία. Ο ίδιος τίτλος αποδίδεται στον William τον Englishman, ο οποίος σχεδίασε τον καθεδρικό ναό τού Converty που χτίστηκε μεταξύ 1187 και 1199.

1244 Ο όρος Master Mason ( Διδάσκαλος Τέκτων ) περιλαμβάνεται σε Γαλλικό έγγραφο.

1254 Ο Λουδοβίκος ο Θ', ο επονομαζόμενος και Άγιος Λουδοβίκος, βασιλιάς τής Γαλλίας, φέρεται να έχει ιδρύσει Αδελφότητα τής Βασιλικής Αψίδος τού Αγίου Τάφου.

1286 Σε έγγραφο αναφέρεται ότι ο Τζέιμς, λόρδος Στιούαρτ τής Σκωτίας δέχτηκε ως Τέκτονες τον Άγγλο κόμη τού Γκλόστερ και τον Ιρλανδό κόμη τού Όλστερ στην Στοά τού Kilwinning. Το παλιό Αβαείο τής πόλης, αφιερωμένο στον Άγιο Ουίνινκ, ιδρύθηκε από περιοδεύοντες Τέκτονες το 1140, οι οποίοι θεωρούνται και ιδρυτές τής πρώτης Στοάς τής Σκωτίας. Στις παραδόσεις αυτές στηρίχτηκε η Μητέρα Στοά τού Σκωτικού Τεκτονισμού Kilwinning. Στις αρχές του 15ου αιώνα, επί Βασιλείας Ιάκωβου του Β', οι Σεντ Κλερ, βαρόνοι τού Ρόσλιν, κληρονόμοι πάτρωνες τού Σκωτι-κού Τεκτονισμού, τελούσαν εδώ τις ετήσιες συνελεύσεις τους και εξέδιδαν ιδρυτικά διπλώματα για άλλες Στοές στο Βασίλειο τής Σκωτίας.

1307 Στις 13 Οκτωβρίου τού 1307 με εντολή τού Βασιλιά Φιλίππου τής Γαλλίας, στην οποία συνηγόρησε αργότερα και ο Πάπας Κλήμης ο 5ος, συνελήφθησαν όλα τα μέλη τού Τάγματος τού Ναού στην Γαλλία, μεταξύ τών οποίων και ο Μέγας Μάγιστρος Jacques de Molay, και ο Geoffrey de Charney. Επρόκειτο για μια καλά οργανωμένη επιχείρηση η οποία κατάφερε να αιφνιδιάσει τους Ναίτες. Τα μέλη τού Τάγματος συλλαμβάνονται, βασανίζονται και οδηγούνται στην πυρά ( σχετική είναι η μύηση τού 30ου βαθμού / Ιππότης Καδώς τού Α.Α.Σ.Τ. ).

1314 Ο Jacques de Molay, Μεγάλος Διδάσκαλος τού Τάγματος τού Ναού, που είχε συλληφθεί το 1307 ανακάλεσε την ομολογία που είχε δώσει μετά από βασανιστήρια και διακήρυξε τόσο την δική του αθωότητα, όσο και το άδικο και ψευδές τών κατηγοριών εναντίον ολόκληρου τού τάγματος.

Μετά από αυτήν την ανάκληση τής ομολογίας του, στην οποία τον ακολούθησε και ένας από τους υπαρχηγούς του, οδηγήθηκε στην πυρά, στις 19 Μαρτίου 1314. Ο Jacques de Molay, μέσα από την πυρά, καταράστηκε τον Πάπα και τον Βασιλιά τής Γαλλίας να εμφανισθούν ενώπιον του δικαστηρίου του Θεού σε σαράντα ημέρες. Η κατάρα του εισακούστηκε, και στον προκαθορισμένο χρόνο, και οι δύο έδωσαν λόγο στον Μεγάλο Δημιουργό.

Το 1314, είναι το έτος ίδρυσης τού Τεκτονισμού στην Σκωτία από τον βασιλιά Ρόμπερ ντε Μπρούς ο οποίος πήρε και τον τίτλο τού Μεγάλου Διδασκάλου τού Βασιλικού Τάγματος τού Ερεδώμ στο Kilwinning, σύμφωνα με τον Γάλλο ιστορικό Τορί και τον Άγγλο ιστορικό δρ. Όλιβερ.

1356 Ο Δήμαρχος τού Λονδίνου και οι άλλες αρχές τής πόλεως, θεσπίζουν κανονισμούς για το σώμα τών Τεκτόνων.

1375 Ιδρύεται η Εταιρία τών Τεκτόνων τής Πόλης τού Λονδίνου, αν και ανεπίσημα προϋπήρχε.

Η Εταιρία αντιπροσωπεύεται στην σύνοδο τού Δημοτικού συμβουλίου του ίδιου έτους.

1376 Οι Τέκτονες που αποτελούν την Εταιρία τού Λονδίνου αναφέρονται ως Ελευθεροτέκτονες.

Η λέξη υπάρχει στο «Letter Book H» του Λονδίνου, με ημερομηνία 9 Αυγούστου.

1390 Χρονολογία στην οποία αποδίδεται το χειρόγραφο ( ποίημα ) Regius ►.

Το χειρόγραφο Regius ήταν ένα ποίημα που περιελάμβανε Τεκτονικούς και ηθικούς κανόνες.

1429 Η φράση « Μasons of the Lodge » ( Τέκτονες της Στοάς ) αναφέρεται στα αρχεία του Canterbury Cathedral.

1441 Τεχνίτες από την Ευρώπη, με εντολή του Σινκλέρ, έρχονται για να οικοδομήσουν τον ναό του Ρόσλιν, διακοσμ-ημένο με τεκτονικά σύμβολα καθώς και με το διάσημο γλυπτό τού δολοφονημένου «Υιού τής Χήρας». Στην περιοχή του έδινε στους τσιγγάνους την άδεια να δίνουν θεατρικές παραστάσεις και να αναβιώνουν κάθε Μάϊο τελετές προς τιμήν τού Πράσινου θεού τής Γονιμότητας και της Μέινι Μάριον, που έφθασαν ως εμάς μέσα από το θρύλο του Ρομπέν των Δασών. Ο Ιάκωβος Β', βασιλιάς της Σκωτίας, διορίζει τον σερ Γουίλιαμ Σεντ Κλερ ( αναφερόμενο και ως Σινκλέρ ) προστάτη και υπερασπιστή τών Σκώτων Τεκτόνων. Το αξίωμα αυτό παρέμεινε κληρονομικό στην οικο-γένειά του μέχρι την άνοδο τού Ιάκωβου Στ' στον θρόνο τής Αγγλίας.

1459 Σύμφωνα με τον Αββά Γκραντινιέ, στις 25 Απριλίου 1459 σε συνεδρίαση του Ράτισμπον αποφάσισαν ότι ο Αρχιτέκτων των έργων και οι διάδοχοι του ανακηρύσσονται Ισόβιοι Μεγάλοι Διδάσκαλοι τών Γερμανών τεκτόνων.

Την απόφαση επικύρωσε ο Αυτοκράτωρ Μαξιμιλιανός και βάσει αυτής η « Υψηλή Καλύβη », δηλαδή η Μεγάλη Στοά του Στρασβούργου, ανελάμβανε δικαστική δικαιοδοσία εφ' όλων των Γερμανικών Στοών.

Το Στρασβούργο κατέχει στον Γερμανικό Τεκτονισμό την ίδια θέση που κατέχει η Υόρκη για τον Αγγλικό, και το Kilwinning για τον Σκωτικό. Η ίδια χρονιά είναι και η χρονολογία τών Συνταγμάτων τού Στρασβούργου, των Γερμανών Λιθοδόμων, στο οποίο αναφέρονται σαφώς οι τρεις τεκτονικοί βαθμοί τού Μαθητού, του Εταίρου και του Διδασκάλου. Περιέχουν την επίκληση τών ονομάτων «του Πατρός και Υιού και Άγιου Πνεύματος, της Υπεραγίας Θεοτόκου Μαρίας και των ευλογημένων δούλων της, των Αγίων Τεσσάρων Εστεμμένων Μαρτύρων». Ο Αρχιτέκτων Έριχ Φον Στάινμπαχ κάλεσε Ελευθεροτέκτονες από την Γερμανία και την Ιταλία για να βοηθήσουν στην ανέγερση τού ναού τής πόλεως.

1462 Με τις διατάξεις Torgau Ordinances ► ( Διατάξεις τού Τοργκάου ) τών Γερμανών Λιθοξόων γίνονται μικρές τροποποιήσεις στα Συντάγματα τού Στρασβούργου. Εδώ επαναλαμβάνεται ο σεβασμός τους προς τους Τέσσερις Εστεμμένους Μάρτυρες που τους θεωρούν προστάτες Αγίους τους.

1464 Μια επιστολή τού έτους αυτού στην Αγγλία, απευθύνεται στον «Σεβάσμιο και αδελφό μου Τζων Πάστον». Η συγκεκριμένη αυτή επιστολή έχει σταλεί εν όψει των Χριστουγέννων και του νέου έτους. Ο άγνωστος επιστολο-γράφος αναφέρεται επίσης στον «Διδάσκαλό μας Thomas Babynghton, κύριο και ηγεμόνα τού Τάγματος μας». Όλοι οι μελετητές τής μεσαιωνικής Αγγλίας γνωρίζουν τα Paston letters, δηλαδή την αλληλογραφία τής οικογένειας Πάστον στην περίοδο 1422-1509, η οποία αντανακλά την ιστορία τής εποχής αυτής. Προφανώς, όλοι ήταν μέλη ενός τάγματος τού «Holy Order of the Temple of Syon». Μερικά χρόνια αργότερα, στις 4 Φεβρουαρίου 1482, η Μargaret, σύζυγος τού Τζων Πάστον, θυγατέρα και κληρονόμος του John Mauteby Squier, αφήνει στην διαθήκη τής οδηγίες για την διακόσμηση τού τάφου της. Κάτω από τα οικόσημα του πατέρα της θέλει να χαραχτεί η φράση «In God is my trust». Με ελάχιστες παραλλαγές, θα συναντήσουμε αργότερα την φράση αυτήν σε κάποιους ακόμα τάφους Τεκτόνων, ενώ με μια μικρή παραλλαγή θα στολίσει από το 1600 το οικόσημο τής εταιρίας τών Τεκτόνων του Λονδίνου «In the Lord is all our Trust». Τα στοιχεία αυτά αναφέρονται στην ιστορία τού Τεκτονισμού τού R. F. Gould που εκδόθηκε το 1920. Ο R.F.Gould σημειώνει πως απευθύνθηκε στον Gairdener τότε εκδότη και μελετητή των Paston Letters, ο οποίος όμως δεν μπόρεσε να του δώσει παραπάνω πληροφορίες. Το γράμμα που προανα-φέρεται, φέρει αντί υπογραφής ένα εραλδικό σύμβολο που σημαίνει «πηγή». Κλείνει δε με την φράση «Γραμμένο στο Ναό τής Σιών». Ο Gairdener δεν γνώριζε αν υπήρξε ποτέ κάποιο τάγμα τής Σιών. Γνώριζε όμως ότι σύμφωνα με το Dugdale’s Origines Juridicales κάποιος Thomas Babyngton, είχε εκλεγεί στην θέση του λέκτορα στο Inner Temple. Μέλη του ήταν σίγουρα και πολλά άτομα από τον στενό κύκλο τού Πάστον. Το Inner Temple ιδρύθηκε από Ναΐτες Ιππότες στην Αγγλία, επιβίωσε τών παπικών διωγμών και από το 1350 παραμένει μέχρι σήμερα κέντρο διδασκαλίας νομικών. Το έμβλημα του ήταν ως το 16ο αιώνα το ίδιο με των Ναϊτών, δηλαδή δυο ιππότες πάνω σε ένα άλογο, αλλά σε κυανό φόντο. Στην συνέχεια, η απεικόνιση των δυο ιπποτών αντικαταστάθηκε από ένα ζευγάρι φτερά και το άλογο μεταβλήθηκε σε Πήγασο. Αυτό που δεν γνώριζαν στις αρχές τού 20ού αιώνα και αποδείχτηκε αργότερα, ήταν ότι υπήρξε πράγματι Τάγμα τού «Ναού τής Σιών». Ιδρύθηκε το 1099 από τον Γοδεφρείδο ντε Μπουγιόν και η έδρα του ήταν αρχικά το αβαείο τής Δέσποινας Μας του Όρους τής Σιών στην Ιερουσαλήμ. Τα τελευταία 27 χρόνια έχει αναπτυχθεί μια απίθανη βιβλιογραφία γύρω από το τάγμα της Σιών, το οποίο υποτίθεται ότι από μια εποχή και μετά μετονομάστηκε σε Ηγουμενείο τής Σιών. Είναι βέβαιο πως είχε στενή σχέση με το Τάγμα τών Ιπποτών τού Ναού καθώς και με πρόσωπα που σχετίζονταν με τον Τεκτονισμό. Το γεγονός ότι αναφέρεται στα Paston Letters - τα οποία δεν συνδέονται διόλου με τον Τεκτονισμό ή με οποιαδήποτε ομάδα ενασχολούμενη με τον εσωτερισμό - προσθέτει απροσδόκητα κάποια στοιχεία για μια περίοδο τού Τεκτονισμού για την οποία ελάχιστα γνωρίζουμε.

1475 Όλοι οι Τέκτονες τής Σκωτίας συγχωνεύονται σε ένα σωματείο υπό την αιγίδα τών Αρχών τού Εδιμβούργου σε τελετή που έγινε στο Saint Mary’s Chapel.

1479 Ο όρος Μaster Mason ακολουθεί το όνομα τού William Orchard στο Magdalen College τής Οξφόρδης.

1495 Η λέξη Ελευθεροτέκτων εμφανίζεται για πρώτη φορά σε διάταξη με νομοθετικό περιεχόμενο που φέρει την σφραγίδα τού Ερρίκου τού 7ου ( ΙΙ,c.xxii ).

1536 ΑΓΓΛΙΑ. Ο ηγούμενος και η συνέλευση τού Bath τοποθετούν τον John Multon στο «Γραφείο τού Μάγιστρου όλων των εργασιών που κοινώς καλούνται Ελευθεροτεκτονισμός».

1537 Εταιρία τών Τεκτόνων του Λονδίνου αναφέρεται ως Εταιρία τών Ελευθεροτεκτόνων -Company of Freemasons.

1563 Συγγραφή του Brother Book τών Γερμανών Λιθοξόων.

Από αυτό μαθαίνουμε ότι είχαν μυστικό χαιρετισμό και χειραψία που όμως ποτέ δεν έπρεπε να περιγραφεί γραπτά.

1578 ΑΓΓΛΙΑ. Οι λογαριασμοί τού κτιρίου τού Corpus Christi College κάνουν διάκριση ανάμεσα στους «Πρακτικούς» και τους «Ελεύθερους» Τέκτονες.

1583 Χρονολογία κατά την οποία η Μεγάλη Στοά τής Αγγλίας αποδέχεται ότι αναφέρεται στο παλαιότερο χρονολο-γημένο έγγραφο Συντάγματος, με την αυστηρά τυπική έννοια τού όρου.

Σε συμβολαιογραφικό έγγραφο της Σκωτίας, με αυτήν την χρονολογία αναφέρεται η Στοά Saint Mary του Dundee.

Ο Γουίλλιαμ Σόου, σύμβουλος τού Ιάκωβου Στ' ( μετέπειτα Ιάκωβου Α' της Αγγλίας ), διορίζεται « Διδάσκαλος τών Βασιλικών Έργων » και «Γενικός Επόπτης τών Τεκτόνων».

1598 Έκδοση στην Σκωτία, του Καταστατικού Χάρτου τού Σόου, νόμων και κωδίκων που δημοσιεύτηκαν από τον ίδιο, ο οποίος αναφέρεται ως «Κύριος των Βασιλικών Έργων και Γενικός Επόπτης των Τεκτόνων». Σε αυτά γίνεται ιδιαίτερη μνεία στην Στοά Kilwinning, που αποκαλείται Head Lodge ( Ηγετική Στοά ), και στο προβάδισμά της απέναντι στην Στοά τού Εδιμβούργου Saint Mary’s Chapel, που για λόγους σκοπιμότητας, σύμφωνα με το έγγραφο, πήρε το προβάδισμα ως Κύρια (Principal) Στοά. Αναφέρεται ακόμη στους «Μαθητές, Εταίρους και Διδασκάλους» με τους ίδιους όρους όπως τους γνωρίζουμε μέχρι σήμερα, δηλαδή Entered Apprentice, Fellow Craft και Master Mason. Το ιδιόχειρο αντίγραφο τού κανονισμού σώζεται στο αρχαιότερο βιβλίο πρακτικών τής Στοάς Saint Mary’s Chapel υπ' αριθμ.1 στο Εδιμβούργο.

Με την χρονολογία αυτήν έχουμε αρχεία τής Στοάς Aitchison’s Heaven τής Σκωτίας, η οποία δεν υφίσταται πλέον.

1599 Έκδοση στην Σκωτία, των δευτέρων κανονισμών του Σόου. Η σπουδαιότητα έγκειται στο γεγονός ότι για πρώτη φορά, και συγκαλυμμένα, γίνεται αναφορά σε μια υπάρχουσα εσωτερική γνώση μέσα στην Αδελφότητα.

Αποδεικνύει επίσης ότι η Μητέρα Στοά τού Σκωτικού Τεκτονισμού, Lodge Mather Kilwinning υπ' αριθμόν 0, υπήρχε και παρέμενε ενεργή εκείνη την εποχή. Δίνονται οδηγίες προς όλες τις Στοές, και όχι προς τους συνεταιρισμούς, ότι πρέπει να τηρούν γραπτά πρακτικά, να συγκαλούν τακτικές συνεδριάσεις σε συγκεκριμένες ημερομηνίες, καθώς και ετήσιες συνεδριάσεις. Αυτή είναι η αιτία που τα αρχαιότερα γνωστά πρακτικά χρονολογούνται από τότε.

Σύμφωνα με τα αρχεία τής Μεγάλης Στοάς τής Σκωτίας, ο Γουίλιαμ Σόου μπορεί με ασφάλεια να θεωρηθεί πατέρας και ιδρυτής τού σύγχρονου Ελευθεροτεκτονισμού.

1539 Προσπάθεια τού βασιλιά τής Γαλλίας Φραγκίσκου του Α' να εξολοθρεύσει κάθε είδους αδελφότητα.

1599 Xρονολογία που αναφέρεται στα πρώτα γνωστά πρακτικά τής Στοάς Saint Mary’s Chapel, δηλαδή τής Στοάς τού Εδιμβούργου. Θεωρείται παγκοσμίως η αρχαιότερη αναφορά σε πρακτικά Στοάς η οποία εξακολουθεί να λειτουργεί χωρίς διακοπή μέχρι σήμερα.

1600 Ο John Boswell του Auchinlec, βοηθός του Γουίλιαμ Σόου, παρευρέθηκε στις 8 Ιουνίου αυτού του έτους σε συνεδρίαση τής Στοάς Saint Mary’s Chapel στην Σκωτία. Πρόκειται για την παλαιότερη αυθεντική μαρτυρία παρουσίας μη τεχνίτη Τέκτονα σε Στοά. Η υπογραφή τού Boswell ακολουθείται από ένα σταυρό μέσα σε κύκλο, σύμβολο που σχετίζεται με τους Ροδόσταυρους ►.

1602 Στο έγγραφο που είναι γνωστό ως «Προνόμιο τών Σεντ Κλερ» επαναβεβαιώνεται η υποταγή και αναγνώριση προς τον Γουίλιαμ Σίνκλερ και τους απογόνους του ως επόπτες, προστάτες και δικαστές τής Συντεχνίας τών Τεκτόνων. Υπογράφεται οπό αντιπροσώπους Στοών τού Εδιμβούργου.

1619 Στο βιβλίο πρακτικών της Εταιρίας τών Τεκτόνων τού Λονδίνου χρησιμοποιείται ο όρος «Αποδεδεγμένος» για να χαρακτηρίσει κάποια μέλη.

1620 Στα πρακτικά τής Εταιρίας τών Τεκτόνων τού Λονδίνου αναφέρεται ότι η Στοά των Αποδεδεγμένων (Accepted) αποτελεί σώμα καθαρά ξεχωριστό από την Εταιρία, αλλά προσαρτημένο σε αυτήν ήδη από το 1356. Ο Νίκολας Στόουν υπήρξε δάσκαλος τής Εταιρίας κατά την περίοδο 1633-1634, με τον τίτλο Master Mason of the King.

1682 Ο Ηλίας Άσμολ ► προσεκλήθη στην συνεδρίαση κάποιας Στοάς στο Τεκτονικό Μέγαρο τού Λονδίνου, που θεωρείται με βεβαιότητα πως ήταν η Στοά τών Αποδεδεγμένων, όπου και παρευρέθη στην μύηση έξι μελών, από τα οποία δυο ήταν μέλη και της Εταιρίας τών Τεκτόνων τού Λονδίνου. Στα αρχεία τής Στοάς τών Αποδεδεγμένων συμπεριλαμβάνεται και ένα βιβλίο Συνταγμάτων που έδωσε ο Ρόμπερτ Φλόυντ.

1620 Ξεκινά η τήρηση γραπτών αρχείων τών συνεδριάσεων τής Στοάς της Γλασκόβης.

1621 Η Εταιρία τών Τεκτόνων τής Γερμανίας, χρησιμοποιεί σημεία αναγνώρισης. Χρήση σημείων αναφέρεται από τον Αββά Γκραντινιέ στο «Ιστορικά και Τοπογραφικά Δοκίμια», όπου μας πληροφορεί ότι ο Ντότσιγγερ, αρχιτέκτων τού καθεδρικού ναού τού Στρασβούργου, έδωσε το 1452 στους Διδάσκαλους οικοδόμους ιδιαίτερη λέξη και σημεία αναγνώρισης.

1630 Εκδίδεται στην Σκωτία ο δεύτερος «Καταστατικός Χάρτης τών Σεντ Κλερ». Από τις υπογραφές φαίνεται ότι υπάρχουν νέες Στοές στο Νιαντί, την Γλασκόβη, το Αιρ και το Στίρλιγκ.

1633 μ.Χ. Ο John Stow αναφέρει στο Survey of London πως τα μέλη τής Εταιρίας τών Τεκτόνων τού Λονδίνου αποκαλούνται και Ελευθεροτέκτονες.

1634 Στις 3 Ιουλίου 1634 ο υποκόμης Canada, υιός τού κόμη του Stirling, συνοδευόμενος από τον αδελφό του Sir Antony Alexander και τον Sir Alexander Strachan, γίνονται Εταίροι της Αδελφότητας στην Στοά Saint Mary’s Chapel υπ' αριθμ. 1, στην Σκωτία.

1637 Στις 13 Οκτωβρίου, σύμφωνα με το ημερολόγιο του κόμη Ροθς, στην Σκωτία, αναφέρεται για πρώτη φορά η «λέξη του Τέκτονα», η γνωστή ως «Λέξη αναγνώρισης». Τον επόμενο χρόνο, ο κόμης συνυπογράφει με άλλους εξέχοντες Σκώτους το λεγόμενο «Εθνικό Συμβόλαιο» με το οποίο διαμαρτύρονται για την κατάχρηση εξουσίας από το βασιλιά Κάρολο Α', ο οποίος είχε διατάξει την κατάργηση τού Σκωτικού κοινοβουλίου. Για να καταστείλει την αντίδραση αυτήν, ο Κάρολος εισέβαλε στην Σκωτία.

1638 Ο Henry Adamson από το Περθ παρουσιάζει στο Εδιμβούργο το ποίημα του «θρηνωδία τών Μουσών», στο οποίο περιλαμβάνονται οι στίχοι : «For we, Brethren of the Rosie Cross, we have the Mason’s word and the second side» ( Διότι εμείς, Αδελφοί τού Ρόδινου Σταυρού, έχουμε την Λέξη τών Τεκτόνων και την Δεύτερη Όραση ).

1641 Ο Σκωτικός στρατός καταλαμβάνει το Νιουκάστλ. Στις 20 Μαΐου της ίδιας χρονιάς γίνεται η πρώτη καταχωρη-μένη μύηση σε αγγλικό έδαφος. Ο σερ Ρόμπερτ Μόρεϊ, γενικός διοικητής τού εκτός Σκωτίας στρατού, μυείται στην Αρχαία Στοά του Εδιμβούργου Saint Mary’s Chapel. Στην μύηση παρίσταται και ο στρατηγός Αλεξάντερ Χάμιλτον, ο οποίος είχε μυηθεί ένα χρόνο πριν, στις 20 Μαΐου 1640. Ο Μόρεϊ υπηρέτησε σε πολλά δημόσια αξιώματα, μεταξύ άλλων και ως Υπουργός Οικονομικών τής Σκωτίας, κερδίζοντας την αποδοχή όλων για την ανυστεροβουλία του και τις υψηλόφρονες προθέσεις του. Ήταν πασίγνωστος χημικός και μαθηματικός και μεγάλος προστάτης τών Ροδόσταυρων. Θεωρούσε την Βασιλική Εταιρία ως το μεγαλύτερο επίτευγμα του. Η Φράνσις Τέιτς γράφει για τον Μόρεϊ ότι «έκανε τα περισσότερα από οποιονδήποτε άλλο για την ίδρυση τής Βασιλικής Εταιρίας αλλά και για να πεισθεί ο Κάρολος Β' να την θέσει υπό την αιγίδα του».

1642 Πρώτη χρονολογία στα γραπτά αρχεία τής Στοάς Mather Kilwinning τής Σκωτίας.

1652 Στην σύνοδο πρεσβυτεριανών στο Κελσώ τής Γαλλίας, στις 24 Φεβρουαρίου, ανακοινώνεται ότι εκπρόσωποι τής Εκκλησίας έγιναν Ελευθεροτέκτονες.

Επίσης αποκάλυψη μυστικών εθίμων κατά την διάρκεια τής εισδοχής νέων μελών στον Γαλλικό Compagnonnage.

Το 1655 καταδικάζονται ως ασεβείς από το θεολογικό Πανεπιστήμιο τών Παρισίων.

1655-56 Η Εταιρία τών Ελευθεροτεκτόνων τού Λονδίνου μετονομάζεται σε «Σεβασμία Εταιρία τών Τεκτόνων τού Λονδίνου».

1658 Η Στοά του Scoon & Perth της Σκωτίας, επιβεβαιώνει σε έγγραφα της ότι ο Τζον Mάϊλιν, «Διδάσκαλος» τής Στοάς του Scoon, μύησε κατόπιν επιθυμίας του την Αυτού Μεγαλειότητα, τον Ιάκωβο Στ', ως «ελεύθερο άντρα, Τέκτονα και Εταίρο». Η μύηση αυτή πρέπει να έγινε τη 15η Απριλίου 1601, όταν ο Ιάκωβος επισκέφτηκε επίσημα το Περθ. Αναφέρεται επίσης και στον «Ναό των Ναών» από τον οποίο προήλθε η πρώτη Στοά της Σκωτίας Kilwinning. Από αυτή δημιουργήθηκε το Αβαείο καθώς και η δεύτερη Στοά της Σκωτίας, του Scoon & Perth. Τρίτη Στοά σε σειρά αρχαιότητας είναι η Stirling. H Στοά Scoon & Perth ( Σκωτία ) χαρακτηρίζεται στο πρακτικό της ως «Ελεύθερη Στοά».

1665 Ένας απολογισμός πεπραγμένων τής Εταιρίας Τεκτόνων τού Λονδίνου αυτού του έτους σώζεται με την χρονο-λογία αυτήν, ενώ ένας ακόμη χρονολογείται ως το 1676. Και οι δυο περιέχουν αντίγραφα τών Συνταγμάτων και καταλόγους μελών που χαρακτηρίζονται Αποδεδεγμένοι Τέκτονες.

1670 Τα πρακτικά τής Στοάς Ancient Stirling τής Σκωτίας, ξεκινούν από αυτό το έτος. Η Στοά όμως αναφέρεται στα αρχεία τής κωμόπολης του Αberdeen από το 1483. Από τους 49 Δασκάλους τής Στοάς Αberdeen τής Σκωτίας που αναφέρονται στα αρχεία, λιγότερο από το ένα τέταρτο ασχολούνταν με το οικοδομικό επάγγελμα.

Ανάμεσα στα μέλη της είναι κληρικοί, χειρουργοί, έμποροι και τρεις ευγενείς.

Ένας από αυτούς ήταν ο ηλικιωμένος Gilbert, δέκατος κόμης του Εrrol, ο οποίος είχε μυηθεί σε νεαρή ηλικία.

1672 μ.Χ. Ο John, κόμης τού Cassilis, εκλέγεται επικεφαλής τής Στοάς Kilwinning τής Σκωτίας. Τον διαδέχεται ο Sir Alexander Cunningham και αυτόν ο Alexander κόμης του Eglinton. Επόπτης της Στοάς το 1678 είναι ο λόρδος W. Cochran.

1675 Όπως αναφέρει ο Waite, τότε πιστεύεται πως δημιουργήθηκε το Τάγμα τών Μαύρων Αδελφών που ανέπτυξε δραστηριότητα στην Γερμανία και που χρησιμοποιούσε τα τυπικά τού Καδώς. Ο Παγγών αναφέρει ότι ο βαθμός τού Καδώς ( Kadosh = Άγιος ) δημιουργήθηκε στην Ιερουσαλήμ το 1118, ενώ ο Albert Mackey ► θεωρεί ότι ο βαθμός αυτός παρουσιάζεται για πρώτη φορά στην Λυών το 1743.

1677 Η υπ' αριθμ. 2 Στοά Canongate Kilwinning της Σκωτίας, λαμβάνει το ιδρυτικό δίπλωμα από την μητέρα Στοά Kilwinning,, υπ' αριθμ. 0, στις 20 Δεκεμβρίου τού 1677 και μνημονεύεται στα πρακτικά με την ίδια ημερομηνία της Στοάς Kilwinning. Στις αρχές του 17ου αιώνα συμπεριλάμβανε στα μέλη της τους πρώτους μεταξύ τών ευγενών τής Σκωτίας. Η ανεπιτυχής επανάσταση του 1715 έστειλε στην εξορία όσους διέφυγαν το θάνατο στο πεδίο τής μάχης. Με την σύγχυση που επακολούθησε, τα αρχεία χάθηκαν ή καταστράφηκαν. Το αρχεία που υπάρχουν, αρχίζουν ως εξής : «Canongate, 13 Φεβρουαρίου 1735, 5735 α.φ.Χ. ( δηλαδή, αφή φωτός Κόσμου ).

Η Στοά συνελθούσα σύμφωνος προς την αναστολή υποδεικνύει...», επιβεβαιώνοντας την παράδοση που ισχύει και σήμερα, πως μια Στοά, ό,τι και να συμβεί, ποτέ δεν κλείνει, απλά μόνο αναστέλλει τις εργασίες της.

1688 Γαλλία. Στις 25 Μαρτίου 1688 δημιουργείται η πρώτη Στοά, για την οποία έχουμε γραπτά στοιχεία στην Γαλλία, από μέλη τού Βασιλικού Ιρλανδικού Συντάγματος που ακολούθησε τον Κάρολο Β' στην εξορία.

1690 Στα αρχεία της Στοάς Μelrose τη Σκωτίας, χρησιμοποιείται η λέξη « Fellowcraft » ( Εταίρος ).

1691 Δημιουργείται στην Αγγλία, η Στοά τής Χήνας και της Εσχάρας του Saint Paul’s Churchyard.

1693 Στην ετήσια τελετουργία τών Τεκτόνων του Halberstadt στην Γερμανία, παρίσταται ο Βασιλικός Πρίγκιπας. Στην διάρκεια της αναφέρθηκαν οι λέξεις επικοινωνίας μεταξύ τών Γερμανών Λιθοδόμων.

1700 Η Εταιρία Τεκτόνων τού Λονδίνου ( Mason’s Company ) και η στοά Society of Freemasons χώρισαν αυτήν την χρονιά.

1703 Ιδρύεται στην Αγγλία, η Στοά τού Alnwick.

1704 Χρονολογία τού παλαιότερου καταλόγου Τεκτόνων τής Ancient York Lodge στην Αγγλία, στα μέλη τής οποίας δεν περιλαμβάνεται κανένας Επαγγελματίας Τέκτονας αλλά μόνον θεωρητικοί.

1707 Αυτοκρατορική απόφαση καταργεί την κυριαρχία τής Στοάς τού Στρασβούργου στους Γερμανούς Λιθοδό-μους.

1716 Αγγλία. Στην εισαγωγή τής 2ης έκδοσης τών Συνταγμάτων του, που έγινε το 1738, ο Άντερσον ► γράφει : «Αφού τέλειωσε η επανάσταση το 1716, οι λίγες στοές τού Λονδίνου σκέφτηκαν να συσπειρωθούν κάτω από έναν Μεγάλο Διδάσκαλο σαν το κέντρο τής Ένωσης και της Αρμονίας». Οι στοές αυτές, που τα ονόματα τους προέρχον-ταν από το μέρος στο οποίο συνεδρίαζαν, ήταν : της μπυραρίας Χήνας και της Εσχάρας στο Saint Paul’s Churchyard. Της μπυραρίας Crown στο Parker’s Lane, κοντά στο Drurylane. Της ταβέρνας Appletree στην Charles street τού Covent Garden. Και της ταβέρνας Rummer and Grapes στο Channel Row του Westmister. Αυτοί και μερικοί παλαιοί αδελφοί συναντήθηκαν στο λεγόμενο Appletree (ταβέρνα που βρισκόταν στην περιοχή Charles St. τού Covent Garden) και προεδρεύοντος τού παλαιοτέρου Διδασκάλου Τέκτονος Master Mason, βαθμός που τώρα αποκαλείται Master of the Lodge, δηλαδή Σεβάσμιος Στοάς, ανακήρυξαν εαυτούς Μεγάλη Στοά Pro Tempore in Due Form. Στην συνέχεια αναβίωσαν την τριμηνιαία επικοινωνία τών Αξιωματικών των Στοών ( την οποία ονόμασαν Μεγάλη Στοά ) και αποφάσισαν να οργανώσουν την Ετήσια Σύνοδο και Εορτασμό και να επιλέξουν ανάμεσα τους ένα Μεγάλο Διδάσκαλο, ώστε να τιμώνται από την παρουσία ενός ευγενούς αδελφού στην κεφαλή τους.

1717 Ακολούθως, την ημέρα του Αγίου Ιωάννη του Βαπτιστή, κατά το τρίτο έτος τής βασιλείας τού Γεωργίου του Α' ( 24 Ιουνίου 1717 ), η Σύνοδος τών Ελευθέρων και Αποδεδεγμένων Τεκτόνων συνήλθε στην μπυραρία τής Χήνας και Εσχάρας. Πριν από το δείπνο, ο προεδρεύων παλαιότερος Διδάσκαλος Τέκτονας πρότεινε έναν κατάλογο ενδεδειγ-μένων υποψηφίων. Και οι αδελφοί, διά ανατάσεως τής χειρός εξέλεξαν τον Antony Sayer, Gentleman ►, «Μεγάλο

Διδάσκαλο τών Τεκτόνων». Από αυτήν την ημερομηνία ξεκινά η ιστορία τού Παγκόσμιου σύγχρονου Τεκτονισμού.

1725 Ο Τσάρλς Ράντκλιφ, εξώγαμος εγγονός τού Κάρολου Β', γίνεται Μέγας Διδάσκαλος τών Γαλλικών Στοών. Θα παραμείνει στην θέση αυτήν για περισσότερο από 10 χρόνια.

1726 Η αρχαιότερη παρουσία τού βαθμού τού Διδασκάλου Τέκτονος αναφέρεται στα πρακτικά τής Στοάς τού Dumparton Kilwinning Lodge, υπ' αριθμ. 18, στην Σκωτία, με ημερομηνία 29 Ιανουαρίου 1726. Αξίζει να σημειωθεί πως μέχρι τα τέλη τού 17ου αιώνα, η Στοά τής Γλασκώβης αποτελούνταν από επαγγελματίες οικοδόμους.

Η λέξη όμως που έδιναν δεν γινόταν δεκτή ούτε από Μαθητές Τέκτονες. Αναγνωρίζονταν μόνο μετά την εισδοχή τους σε Στοά θεωρητικών Τεκτόνων. Κατά τον 17ο αιώνα οι επαγγελματίες Τέκτονες τών Σκωτικών Στοών ονομάζον-ταν Domatics, σε αντίθεση με μη επαγγελματίες -γενικά άτομα καταξιωμένα ηθικά και κοινωνικά - που ονομάζονταν Geomatics. Οι τελευταίοι αυτοί ήταν γνωστοί και ως Gentlemen Masons, Theorical Masons, Architect Masons και Honorary Members.

1731 ΓΕΡΜΑΝΙΑ. Ο πρίγκιπας Φραγκίσκος τών Αψβούργων και της Λωραίνης, μετέπειτα αυτοκράτορας τής Αγίας Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας, μυείται στον Τεκτονισμό στην Χάγη από τον John Theophilus Desaguliers.

Είναι ο πρώτος Ευρωπαίος πρίγκιπας που έγινε Τέκτονας και ανακοίνωσε δημόσια αυτήν την ιδιότητα.

1738 μ.Χ. Ο Πάπας Κλήμης ΧΙΙ, αφορίζει τον Τεκτονισμό.

1740 Ελλάδα. Πραγματοποιείται η πρώτη εγκατάσταση τεκτονικής στοάς επί ελληνικού εδάφους στην Κέρκυρα, που βρισκόταν τότε υπό Ενετική κατοχή. Το όνομα τής στοάς ήταν Beneficenza ( Αγαθοεργία ) και συνεδρίαζε στα Ιταλικά ως παρακλάδι τής Στοάς τής Βερόνας.

1744 Ιδρύεται Ελληνική τεκτονική στοά στην Κωνσταντινούπολη, όπως αναφέρεται από τον Καίσαρα Δαπόντε, ο οποίος αποκαλεί τους Τέκτονες Κονιάτες και καταγράφει και τα ονόματα τών μελών της. Για την στοά αυτήν, που δυστυχώς δεν διασώθηκε το όνομα της, γίνεται μνεία στον υπ’ αριθ. 254 κώδικα τής Μονής Ξηροποτάμου στο Άγιο Όρος, όπου μάλιστα υπάρχει και περίληψη τού τυπικού τού πρώτου βαθμού τών Τεκτόνων τής εποχής εκείνης.

1765 Ιδρύεται στην Μόσχα από τον Πέτρο Μελισσηνό ► και το λοχαγό τού ρωσικού πυροβολικού Γεώργιο Παπα-ζώλη, μυστική εταιρία με σκοπό την διάδοση στον ρωσικό στρατό της ιδέας τής απελευθέρωσης τής Ελλάδας.

1782 Ελλάδα. Σύμφωνα με ντοκουμέντα που διατηρούνται ως τις μέρες μας ο Ιστορικός Τεκτονικός Τύπος Μισραΐμ λειτουργεί στην Ζάκυνθο.

1784 Ο Αλέξανδρος Μαυροκορδάτος, ηγεμόνας τής Βλαχίας, που είχε μυηθεί προηγουμένως στην Αυστρία, ιδρύει τεκτονική στοά στην Οδησσό με σκοπό την απελευθέρωση τών υπόδουλων Βαλκανικών λαών από τους Τούρκους.

1787 Ο Αλέξανδρος Μαυροκορδάτος ιδρύει στην Ρωσία την μυστική εταιρία «Φοίνιξ» με σκοπό την απελευθέρωση τών υπόδουλων στους Τούρκους βαλκανικών λαών.

1796 Ιταλία. Σύμφωνα με ντοκουμέντα που διατηρούνται ως τις μέρες μας ο Ιστορικός Τεκτονικός Τύπος Μισραΐμ λειτουργεί στην Βενετία.

1797 Έλληνες ιδρύουν στην Βιέννη την στοά τών «Καλών Εξαδέλφων» με πρωτοστατούντα τον Αντώνη Κυριαζή, γνωστό και ως Ρήγα Φεραίο ή Βελεστινλή. Τις κινήσεις αυτές ακολουθούν και άλλοι Έλληνες και έτσι την περίοδο εκείνη ιδρύονται στοές στο Βελιγράδι, στην Αθήνα, στην Σόφια και σε άλλες μεγάλες πόλεις, με κύριο σκοπό την απελευθέρωση τών Ελλήνων από τους Τούρκους. Οι περισσότερες όμως από αυτές σβήνουν εύκολα από την αντί-δραση τόσον της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας όσον και της συμμάχου τής τότε Αυστρίας.

1800 Στις αρχές του 1800 στην Κέρκυρα λειτουργούν πλέον δύο στοές, η Ιταλόφωνη Beneficenza ( Αγαθοεργία ) και η γαλλόφωνη Philogenie, που ιδρύθηκε το 1807 από την Μεγάλη Ανατολή τής Γαλλίας και το 1809 μετονομάστηκε σε Saint Napoleon.

1801 Ιταλία. Ο Filalete Abraham, βαρώνος Tassoni di Modena, αφυπνίζει τον Τεκτονικό Τύπο Μισραΐμ στην Βενετία.

Οι « Gentlemen of Charleston », στις 31 Μαίου 1801 εγκατέστησαν το Πρώτο Ύπατο Συμβούλιο τού Κόσμου, ορί-ζοντας τον John Mitchell, ως Κυρίαρχο Μεγάλο Ταξιάρχη Θεμελιωτή.

1804 Παρίσι. Πολλοί από τα μέλη τού Πρώτου Υπάτου Συμβουλίου πήγαν στο Παρίσι έχοντας ως αρχηγό τον Alessando Augusto de Grasse-Tilly, ως Κυρίαρχο Μεγάλο Ταξιάρχη Θεμελιωτή τού Υπάτου Συμβουλίου, περιβεβλη-μένο, κάτω από τους κανόνες τού Συντάγματος τού 1786, με την εξουσιοδότηση να οργανώσει Ύπατα Συμβούλια σε όσα κράτη δεν υπήρχαν.

1805 Ιταλία. Ο Κόμης Alessando Augusto de Grasse-Tilly, φτάνει στο Μιλάνο για να εγκαταστήσει το πρώτο Ύπατο Συμβούλιο τού Αρχαίου και Αποδεδεγμένου Σκωτικού Τύπου. Στις 16 Μαρτίου τού 1805, οι Alessando Augusto de Grasse-Tilly, Pyron, Vidal και Renier, συνέταξαν και υπέγραψαν στο Μιλάνο την Συντακτική Πράξη ίδρυσης του Υπάτου Συμβουλίου του 33ο. Το πρωτότυπό της βρίσκεται σήμερα στα αρχεία τού Τάγματος στην Ρώμη. ( Ύπατο Συμβούλιο τού 33ο, του Αρχαίου και Αποδεδεγμένου Σκωτικού Τύπου τής Ιταλίας ). Χάρις σε αυτό το αδιαφιλονί-κητο και υψηλής αξίας έγγραφο, ο Αρχαίος και Αποδεδεγμένος Σκωτικός Τύπος τής Ιταλίας, κατέστη από πλευράς αρχαιότητας ο τρίτος στον κόσμο, μετά τον Μητρικό του 1801 και τον Γαλλικό του 1804.

1807 Κέρκυρα. Ίδρυση της Στοάς Philogenie, από την Μεγάλη Ανατολή τής Γαλλίας.

1808 Ισπανία. Ο Alessando Augusto de Grasse-Tilly ( εκ των ιδρυτών τού Σκωτικού Τύπου στην Ιταλία ) εγκαθιστά Ύπατο Συμβούλιο στην Ισπανία, και στα 1817 στις Βρυξέλλες.

1810 Λευκάδα. Ιδρύεται από την Μεγάλη Ανατολή τής Γαλλίας η στοά «Ένωση» στην Λευκάδα, στην οποία λίγα χρόνια μετά μυείται ένας από τους ιδρυτές τής Φιλικής Εταιρίας, ο Εμμανουήλ Ξάνθος.

Ο Διονύσιος Ρώμας ► ιδρύει την πρώτη Ελληνική τεκτονική αρχή με τίτλο Γαληνότατη Ανατολή της Ελλάδος «κατ’ Ανατολή Κερκύρας 1811», με πρώτο Μεγάλο Διδάσκαλο το Δούκα του Σάσεξ, ο οποίος δύο χρόνια αργότερα ανακηρύχθηκε Μέγας Διδάσκαλος της Ηνωμένης Μεγάλης Στοάς τής Αγγλίας.

1813 Παρίσι. Ιδρύθηκε από τον Ιωάννη Καποδίστρια, Τεκτονικό Κέντρο, με την ονομασία "Ελληνόγλωσσον Ξενο-δοχείον", στο οποίο συνδυαζόταν η τεκτονική εργασία με την μυστική προετοιμασία για την απελευθέρωση τής Ελλάδος.

1814 Στις 14 Σεπτεμβρίου του 1814, ιδρύεται στην Οδησσό της Ρωσίας, από τους Νικόλαο Σκουφά, Αθανάσιο Τσακάλωφ και Εμμανουήλ Ξάνθο, η « Εταιρία τών Φιλικών». Στην αρχή καθόρισαν τρεις βαθμούς: 1° των Βλάμηδων ή των Αδελφοποιτών, 2° των Συστημένων, 3° των Ιερέων. Στην συνέχεια προστέθηκαν και ακόμη τέσσερις βαθμοί : 4ο των Ποιμένων, 5ο των Αρχιποιμένων, 6ο των Αφιερωμένων, 7ο των Αρχηγών των Αφιερωμένων. Στο τέλος προστέθηκε και ο βαθμός τών «Μεγάλων Ιερέων τών Ελευσίνιων» για αυτούς που αποτελούσαν την Ανώτατη Αρχή.

1815 Στην Κέρκυρα σύμφωνα με υπάρχοντα στοιχεία εργάζονται τρεις στοές : η «Ειρήνη», η «Αγαθοεργία-Φιλο-γένεια» και ο «Πυθαγόρας» ενώ στην Ζάκυνθο ιδρύεται μία ακόμη Στοά με τίτλο «Αναγεννηθείς Φοίνιξ». Στην στοά αυτή μυήθηκε μεταξύ άλλων και ο Θεόδωρος Κολοκοτρώνης, που καταδιωκόμενος από τους Τούρκους είχε κατα-φύγει στα Επτάνησα, όπου μάλιστα έφτασε έως τον βαθμό τού ταγματάρχη στον υπό αγγλική προστασία Ελληνικό στρατό που είχε τότε συσταθεί στα Ιόνια νησιά.

1819 Ογδόντα περίπου Τέκτονες έμποροι αποφασίζουν και ιδρύουν στις 21 Δεκεμβρίου 1819 μια στοά στην Σμύρνη κάτω από την αθώα ονομασία Εμπορική Ιωνική Λέσχη. Ο σκοπός τής μυστικότητας αυτής ήταν η βοήθεια τού Ελληνικού απελευθερωτικού αγώνα.

1839 Γαλλία. Ίδρυση τού Ιστορικού Τύπου τής Μέμφιδας στο Παρίσι από τον Etienne Marconis.

1845 Θάνατος τού Alessando Augusto de Grasse-Tilly. ( Εκ των ιδρυτών τού Σκωτικού Τύπου στην Ιταλία ).

1848 Ιταλία ( Βενετία ). Αφύπνιση τού Τύπου Μισραΐμ ( που είχε στο μεταξύ τεθεί εν ύπνω ), παράλληλα με την προκήρυξη τής Ενετικής Δημοκρατίας.

1856 Αίγυπτος. Σύσταση στην Αλεξάνδρεια ενός Υπάτου Συμβουλίου τού Τεκτονικού Τύπου Μέμφις με την ονο-μασία « Μεγάλη Ανατολή τής Αιγύπτου ». Η χάρτα εγκατάστασης από τον Marconis, δίδει όλες τις δικαιοδοσίες/αρμοδιότητες για την σύσταση Κυρίαρχου Θυσιαστηρίου. Μεγάλος Διδ. είναι ο Mαρκήσιος Joseph de Beauregard.

1860 Ιδρύεται στην Ζάκυνθο η στοά « Αστήρ ».

1862 α.Ιδρύεται στην Ζάκυνθο η στοά « Αστήρ τής Ανατολής ».

β.Στην Γαλλία ο Τεκτονικός Τύπος Μέμφις απορροφάται από την Μεγάλη Ανατολή.

1863 Αθήνα. Ιδρύεται από την Μεγάλη Ανατολή τής Ιταλίας η πρώτη στοά στην Αθήνα με το διακριτικό όνομα «Πανελλήνιον» και αμέσως μετά η στοά «Αρχιμήδης» στην Πάτρα, «Ποσειδών» στον Πειραιά, οι «Παίδες Λωνίδου» στην Σύρο, η «Πρόνοια» στο Άργος, ο «Σκουφάς» στην Χαλκίδα και η «Ανεξαρτησία» στην Λαμία.

1864 Οι επτά στοές που είχαν ιδρυθεί το 1863, συνενώνονται, και με έγγραφο τους προς την προϊστάμενη αρχή, τη Μεγάλη Ανατολή τής Ιταλίας ζητούν την σύσταση Ανεξάρτητης Μεγάλης Ανατολής τής Ελλάδας. Οι Ιταλοί επιτρέ-πουν κατ αρχήν την ίδρυση Ελληνικού Τεκτονικού Διευθυντηρίου υπό την αιγίδα τους. Την διοίκηση τού Ελληνικού Τεκτονισμού, στο πρώτο συμβούλιο τού Διευθυντηρίου που συστήνεται, αναλαμβάνουν οι τότε υπουργοί Σπήλιος

Αντωνόπουλος και Δ. Μαυροκορδάτος, και ο καθηγητής τού Πανεπιστημίου Ν. Δαμασκηνός, με αναπληρωματικό μέλος τον επίσης καθηγητή Ι. Παπαδόκη. Το Διευθυντήριο αμέσως μετά την σύσταση του αρχίζει να ιδρύει νέες στοές : Την « Ρήγας Φερραίος » στην Λαμία, την « Ποσειδωνία » στον Πειραιά, την « Πρόοδο » στο Άργος, την «Κέρκυρα» στην Κέρκυρα, την « Πρόμαχοι της Πατρίδος » και « Παίδες Μαραθωνομάχοι » στην Αθήνα.

1865 Αφύπνιση τού Τεκτονικού Τύπου Μισραΐμ ( που είχε στο μεταξύ και πάλι τεθεί εν ύπνω ).

1866 Στις 16 Φεβρουαρίου 1866 το Ελληνικό Τεκτονικό Διευθυντήριο στέλνει νέα επιστολή στην Μεγάλη Ανατολή τής Ιταλίας με την οποία ζητά και πάλι την άδεια για την ίδρυση ανεξάρτητης Τεκτονικής αρχής στην Ελλάδα.

1867 Στις 7 Απριλίου 1867 η Μεγάλη Ανατολή τής Ιταλίας δίνει με έγγραφο της την άδεια για την σύσταση τής Μεγάλης Ανατολής τής Ελλάδος. Ευθύς αμέσως, μετά τις εξελίξεις αυτές, το Διευθυντήριο εκλέγει προσωρινό διοικητικό συμβούλιο και προχωράει στην σύνταξη και επικύρωση τού πρώτου τεκτονικού συντάγματος.

Ο Τεκτονικός Τύπος Μισραΐμ τίθεται και πάλι εν ύπνω. Δημιουργία, σε πλήρη νομιμότητα, και επί Μεγάλου Δι-δασκάλου του Πρίγκηπα Halim Pascia, ενός Κυρίαρχου Θυσιαστηρίου και Ύπατης Αρχής τού Τύπου τής Μέμφιδας. Την ίδια χρονιά το Κυρίαρχο Θυσιαστήριο τής Γαλλίας διαλύεται και επίσης Ιδρύεται η Μεγάλη Στοά τής Ελλάδος.

1868 Θάνατος τού Marconis, ιδρυτή τού Τεκτονικού Τύπου τής Μέμφιδας.

1869 O Tύπος Μέμφις τίθεται εν ύπνω.

1870 Αφύπνιση τής Μεγάλης Ανατολής τής Αιγύπτου από τον S. A. Zola ( Τεκτονικού Τύπου Μέμφις ).

1872 Ο πρίγκιψ Δημήτριος Ροδοκανάκης, γόνος βασιλικής βυζαντινής οικογένειας που ζούσε στην Αγγλία, στις 22 Ιουλίου 1872 ανακηρύχθηκε από τους Έλληνες Τέκτονες Μέγας Διδάσκαλος τής Μεγάλης Ανατολής τής Ελλάδος.

1874 O S. A. Zola γίνεται Μεγάλος Ιεροφάντης στην θέση του Marconis. ( Τεκτονικού Τύπου Μέμφις )

1875 Η Ηelena Petrovna Blavatsky ► ιδρύει την Θεοσφική Εταιρία.

1876 Αίγυπτος. Ιδρυση μίας Μεγάλης Συμβολικής Στοάς, της Μεγάλης Εθνικής Στοάς τής Αιγύπτου. Στις 25 Οκτωβ-ρίου ο S. A. Zola απονέμει τους βαθμούς 95ο και 96ο στον Giuseppe Garibaldi και τον ονομάζει Μεγάλο Διδάσκαλο d’ onore ad vitam τού Κυρίαρχου Θυσιαστηρίου τής Αιγύπτου ( Τεκτονικού Τύπου Μέμφις ).

Στις 15 Νοεμβρίου 1876, η Μεγάλη Ανατολή τής Αιγύπτου αφήνει στον Salvatore Sottile, Mεγάλο Διδάσκαλο στην Μεγάλη Ανατολή τού Παλέρμο, μία χάρτα σύστασης ενός Κυρίαρχου Γενικού Συμβουλίου για την διοίκηση τού Τύπου Μέμφις για την Ιταλία και την κοιλάδα τού Παλέρμο.

1877 Η Μεγάλη Εθνική Στοά τής Αιγύπτου καθίσταται ανεξάρτητη, αφήνοντας, όμως, στην Μεγάλη Ανατολή τής Αιγύπτου την διοίκηση τών συμβολικών βαθμών τού Τύπου Μέμφις.

1880 Το Κυρίαρχο Θυσιαστήριο τής Αιγύπτου ( Τεκτονικού Τύπου Μέμφις ) τίθεται εν ύπνω. Οι εργασίες εξακολου-θούν να λαμβάνουν χώρα στον Μεγάλο Μυστικό Ναό.

1881 Μετά την εκλογή του Giuseppe Garibaldi ως Παγκόσμιου Μεγάλου Ιεροφάντη ( Τεκτονικού Τύπου Μέμφις ) για το Κυρίαρχο Θυσιαστήριο τών Ηνωμένων Πολιτειών, της Αγγλίας και Ιρλανδίας, της Ιταλίας και της Ρουμανίας, η Αίγυπτος αναγνωρίζει αυτήν την νομιμότητα.

1883 Ο S. A. Zola παραιτείται και ονομάζει διάδοχο (του Τεκτονικού Τύπου Μέμφις) τον Ferdinando Francesco delli Oddi.

1888 Ο Γεράρδος Ανκώς γνωστός ως Παπύς ► εκδίδει το Περιοδικό « L’ Initiation » ( « Η Μύηση » ), ως όργανο δια του οποίου διανέμονταν διδασκαλίες και πληροφορίες σχετικές με το Μαρτινιστικό Τάγμα.

1890 O Salvatore Sottile αφυπνίζει τον Τύπο Μέμφις στο Παλέρμο και καθίσταται Μεγάλος Διδάσκαλος του Κυρίαρ-χου Θυσιαστηρίου για την Ιταλία. Ιδρύεται το πρώτο Ύπατο Συμβούλιο τού Μαρτινιστικού Τάγματος.

1893 4η Απριλίου. Ιδρύεται το Τεκτονικό Τάγμα « Le Droit Humain » ή « Το Ανθρώπινο Δίκαιο ».

1900 Ο Salvatore Mortorana καθίσταται Μεγάλος Διδάσκαλος τού Κυρίαρχου Θυσιαστηρίου για την Ιταλία ( Τύπος

Μέμφις ). O Ferdinando Francesco delli Oddi αναγνωρίζεται ως Μέγας Ιεροφάντης από τα Μεγάλα Θυσιαστήρια τών Ηνωμένων Πολιτειών, Αγγλίας και Ιρλανδίας, Ρουμανίας, Ιταλίας, Ισπανίας και Αιγύπτου.

1901 Ο Paolo Figlia καθίσταται Μεγάλος Διδάσκαλος τού Κυρίαρχου Θυσιαστηρίου για την Ιταλία ( Τύπος Μέμφις ).

1903 O Benedetto Trigona γίνεται Μέγας Διδάσκαλος τού Κυρίαρχου Θυσιαστηρίου για την Ιταλία ( Τύπος Μέμφις ),

1906 Ο Τύπος Μέμφις τίθεται εν ύπνω.

1915 Αίγυπτος. Ιδρύεται στο Κάιρο τής Αιγύπτου το Τάγμα τού Κρίνου και τού Αετούαπό την Μαρία Rutchine Dupré , Γαλλίδα υπήκοο από την Οδησσό τής Ρωσίας, με την συμπαράσταση τού Δημήτριου Π. Σεμελά, Έλληνα, από την Σηλυβρία τής Θράκης, Διδάσκαλοι Ροδόσταυροι τής Ανατολής και οι δύο.

1919 Ο Δημήτριος Π. Σεμελάς ►, μετά τον θάνατο τής Ιδρύτριας το 1918, απεδέχθη την ηγεσία τού Τάγματος τού Κρίνου και τού Αετού και το ανασύστησε το 1919.

1919 Ο Κύπριος Μύστης και θεραπευτής Στυλιανός Αττεσλής ► ιδρύει τούς κύκλους Ερεύνης τής Αληθείας ►.

1921 Αφύπνιση τού Τύπου Μέμφις στο Παλέρμο μέσω των 3 Πατριαρχών Giuseppe Sullirao, Giovanni Sottile και Reginald Gambier Mac Bean. O Reginald Gambier Mac Bean καθίσταται Μέγας Διδάσκαλος τού Κυρίαρχου Θυσια-στηρίου για την Ιταλία και τις εξαρτώμενες περιοχές.

1923 Ιστορική συγχώνευση τών Τύπων Μισραΐμ και Μέμφις από τον Edigio Allegri.

Ο Reginald Gambier Mac Bean δίδει όλες τις δικαιοδοσίες του, μέσω διπλώματος, στον Marco Edigio Allegri.

1925 Ο Τύπος Μισραΐμ και Μέμφις τίθεται εν ύπνω από τον Edigio Allegri εξ αιτίας τών νόμων τού Φασιστικού καθεστώτος της Ιταλίας που απαγορεύουν τον Τεκτονισμό, προκειμένου να αφυπνισθεί σε πλέον πρόσφορο χρόνο.

1926 Εγκαθίσταται στην Αθήνα η Ελληνική Ομοσπονδία τού Τεκτονικού Τάγματος Le Droit Humain ή Το Ανθρώπινο Δίκαιο. Ιδρύεται επίσης το διεθνές μικτό Τεκτονικό τάγμα ΔΕΛΦΟΙ.

1933 Με εντολή τής Ιεράς Συνόδου τής Εκκλησίας τής Ελλάδος, το 1933 η Θεολογική Σχολή τού Πανεπιστημίου Αθηνών συστήνει επιτροπή επτά καθηγητών που ανέλαβε την εξέταση τού ζητήματος τού Ελευθεροτεκτονισμού στην Ελλάδα. Ύστερα από επανειλημμένες συνεδριάσεις η επιτροπή κατέληξε στο εξής πόρισμα/γνωμάτευση, που υπέγραφαν οι έξι από τους επτά καθηγητές και το οποίο διαβίβασε στην Ιερά Σύνοδο :

α) Ο Μασονισμός δεν είναι θρησκευτική οργάνωσις, ουδέ σωματείον επιδιώκον θρησκευτικούς σκοπούς.

β) Ο Μασονισμός δεν έχει αντιθρησκευτικόν ούτε αντιχριστιανικόν χαρακτήρα.

γ) Αι ηθικαί αρχαί τού Μασονισμού δεν δύνανται να θεωρηθώσιν αντιστρατευόμεναι προς τας του Χριστιανισμού.

δ) Χαρακτηριστικόν στοιχείον τής Μασονικής ηθικής είναι ο πόλεμος κατά του υλισμού.

ε) Η ελευθερία ερεύνης, την οποία ζητεί ο Μασονισμός, έχει και αυτή τα όρια της εφόσον δεν ανέχεται αθεΐαν και επιβάλλει την τήρησιν τού ηθικού νόμου.

στ) Ουδείς λόγος υπάρχει ίνα η Εκκλησία αναλάβη αγώνα κατά του Μασονισμού, ο οποίος αντενδεικνύεται και δη εις εποχήν κατά την οποίαν αγώνες υψίστης σπουδαιότητας εναντίον δεδηλωμένων εχθρών του κοινωνικού και θρησκευτικού καθεστώτος δέον να προκαλέσωσιν αμέριστον την προσοχήν τής Εκκλησίας.....

Η Ιερά Σύνοδος όμως αντιπαρήλθε την εισήγηση αυτήν και ασπάστηκε τις απόψεις τού καθηγητή Π. Μπρατσιώτη που μειοψήφησε, και προχώρησε σε επίσημη ανακοίνωση που υπέγραψαν 67 αρχιερείς, αντίθετης κατεύθυνσης απ’ όσα κατέθεσε η επιτροπή τών καθηγητών τής θεολογικής Σχολής.

1936 Η «Μεγάλη Ανατολή τής Ελλάδος» που είχε ιδρυθεί στις 7 Απριλίου 1867, με την άδεια του Ιταλικού Διευθυν-τηρίου, μετονομάζεται, μετά από τροποποίηση τού Συντάγματός της σε « Μεγάλη Στοά τής Ελλάδος ».

1945 Έτος σταθμός για τον Τεκτονισμό. Ο Edigio Allegri ενώνει τους Τύπου Μισραΐμ και Μέμφις και δημιουργεί τον Αρχαίο και Αρχέγονο Ανατολικό Τύπο τών Μισραΐμ και Μέμφις, ιδρύοντας το Κυρίαρχο Μεγάλο Θυσιαστήριο της Αδριατικής, ( Superum ), τον Κυρίαρχο Μυστικιστικό Ναό, το Έξοχο Κονσιστόριο ( consistorium ) βαθμών 30ο 90ο, και το Κυρίαρχο Περιστύλιο τών Ορφικών.

1949 Ο Edigio Allegri θέτει τον Τύπο τών Μισραΐμ και Μέμφις σε ύπνο και πεθαίνει, αφήνοντας διαθήκη υπέρ του Ottavio Ulderisco Zasio.

1966 O Ottavio Ulderisco Zasio πεθαίνει, αφήνοντας διαθήκη υπέρ του Gastone Ventura ( για τον Τύπο των Μισραΐμ και Μέμφις ).

1971 O Gastone Ventura αφυπνίζει τον Τύπο τών Μισραΐμ και Μέμφις σε όλα του τα Δώματα.

1980 Μεγάλη Βρετανία. Το Μαρτινιστικό Τάγμα ξεκινά να λειτουργεί υπό την αιγίδα της Βρετανικής Μεγάλης Στοάς

1981 O Gastone Ventura πεθαίνει, αφήνοντας διαθήκη υπέρ του Sebastiano Caracciolo, Κυρίαρχο Μεγάλο Γενικό Ιεροφάντη τού Αρχαίου και Αρχέγονου Ανατολικού Τύπου τών Μισραΐμ και Μέμφις μέχρι το 2013 ότε και απέθανε.

1986. 7 Ιουνίου. Ίδρυση τής Εθνικής Μεγάλης Στοάς τής Ελλάδας.

1988 26 Φεβρουαρίου. Ίδρυση τής Μεγάλης Στοάς τού Αρχαίου και Αποδεκτού Σκωτικού Τύπου.

1989 Αθήνα. Εγκατάσταση του Αρχαίου και Αρχέγονου Ανατολικού Τύπου Μισραΐμ και Μέμφις και του Γυναικείου Αιγυπτιακού Τύπου στην Ελλάδα ( Αθήνα και Θεσσαλονίκη ).


Πηγές:

1. Αρχείο Παναγιώτη Λιβιεράτου

2. Έκδοση « Τα Αρχαία Τεκτονικά Χειρόγραφα » του Ι. Πουλκούρα

3. http://www.freemasonry.gr

4. Ο παρόν ιστότοπος : www.iolaos-lapisphilosophorum.net

5. The Fundamentals Of ESOTERIC KNOWLEDGE - ΟΙ ΒΑΣΙΚΕΣ ΑΡΧΕΣ ΤΟΥ ΕΣΩΤΕΡΙΣΜΟΥ ( e_book )

6. WESTERN ESOTERICISM - ΔΥΤΙΚΟΣ ΕΣΩΤΕΡΙΣΜΟΣ ( e_book )



Ιόλαος